Fabrycznie zamknięta gra retro może być znacznie droższa od kompletnego, ale otwartego egzemplarza. Sama obecność folii nie potwierdza jednak, że opakowanie nigdy nie było otwierane. Ocenę trzeba oprzeć na rodzaju zgrzewu, zgodności z konkretnym wydaniem oraz stanie pudełka znajdującego się pod folią.

  • Nie istnieje jeden rodzaj fabrycznej folii stosowany we wszystkich grach i regionach.
  • Zgrzew trzeba porównywać z egzemplarzami tej samej gry, platformy, wersji i regionu.
  • Ślady otwierania pudełka pod nienaruszoną folią mogą wskazywać na ponowne zapakowanie.
  • Logo producenta lub złoty znak jakości nie potwierdzają, że gra jest nadal fabrycznie zamknięta.
  • Przy drogich egzemplarzach warto skorzystać z profesjonalnego uwierzytelnienia.
Plomby i folie w grach retro jak rozpoznać oryginał – praktyczny poradnik i najważniejsze informacje
Źródło: Canva

Plomby i folie w grach retro jak rozpoznać oryginał krok po kroku?

Największym błędem jest ocenianie wszystkich gier według jednego schematu. Inaczej pakowano kartonowe gry na NES-a, inaczej pudełka PlayStation, a jeszcze inaczej wydania japońskie, budżetowe i dodruki.

Krok 1. Ustal dokładną wersję gry

Najpierw sprawdź platformę, region, wydawcę oraz wariant wydania. Zwróć uwagę na:

  • oznaczenie PAL, NTSC-U lub NTSC-J,
  • kod produktu,
  • język okładki,
  • kraj produkcji,
  • logo dystrybutora,
  • oznaczenia wydania premierowego lub budżetowego,
  • obecność naklejek importera.

Ten sam tytuł mógł być pakowany na kilka sposobów, szczególnie jeżeli ukazał się w różnych regionach albo został później wznowiony. Folia poprawna dla wydania europejskiego może być niewłaściwa dla amerykańskiej wersji tej samej gry.

Krok 2. Znajdź pewne egzemplarze porównawcze

Porównuj badaną grę wyłącznie z egzemplarzami posiadającymi ten sam kod produktu, region i wariant okładki. Zdjęcie przypadkowej kopii znalezionej w ogłoszeniu nie jest wystarczającym dowodem.

Najbardziej przydatne są fotografie:

  • egzemplarzy ocenionych przez uznaną firmę gradingową,
  • kopii pochodzących z udokumentowanych kolekcji,
  • kilku niezależnych egzemplarzy pokazujących taki sam zgrzew,
  • aukcji zawierających dokładne zdjęcia boków, narożników i tylnej części pudełka.

Jedno podobne zdjęcie to za mało. Dopiero powtarzalność określonego rodzaju folii w wielu pewnych egzemplarzach daje rozsądną podstawę do oceny.

Krok 3. Rozpoznaj rodzaj zgrzewu

Firmy produkujące i dystrybuujące gry stosowały różne techniki pakowania. Do najczęściej spotykanych należą:

  • H-seam – zgrzewy po bokach i pozioma linia na tylnej części pudełka,
  • V-seam – zgrzewy na górze i dole połączone pionową linią z tyłu,
  • Y-fold – folia złożona przy narożnikach w charakterystyczny kształt litery Y,
  • overlap seal – folia zachodząca na siebie bez klasycznej zgrzanej linii,
  • sticker seal – zamknięcie zabezpieczone naklejką,
  • tape seal – plomba wykonana z taśmy,
  • glue seal – karton zamknięty fabrycznie klejem.

VGA wymienia kilkanaście rodzajów fabrycznych zamknięć, co dobrze pokazuje, dlaczego nie można oczekiwać identycznej folii na każdej grze.

W przypadku bibliotek NES i Game Boy spotykane są między innymi zgrzewy H-seam, natomiast Y-fold jest częsty w późniejszych grach pakowanych w plastikowe pudełka. Są to jednak wskazówki, a nie uniwersalne reguły dla każdego regionu i wydania.

Krok 4. Obejrzyj linie zgrzewu i narożniki

Fabryczne zgrzewy powinny odpowiadać sposobowi pakowania danego wydania. Przyjrzyj się ich szerokości, położeniu oraz zakończeniom.

Podejrzenia mogą wzbudzać:

  • bardzo grube i nierówne linie,
  • przypalone lub stopione fragmenty plastiku,
  • zgrzew kończący się w przypadkowym miejscu,
  • duża ilość folii zebranej na narożnikach,
  • brak złożenia występującego na pewnych egzemplarzach,
  • kilka różnych sposobów zgrzewania na jednym opakowaniu.

Nie należy jednak oczekiwać laboratoryjnej perfekcji. Fabryczne folie również mogą mieć niewielkie zmarszczenia, krzywe złożenia lub ślady powstałe podczas pakowania. Ważniejsza jest zgodność z innymi egzemplarzami niż idealny wygląd.

Krok 5. Sprawdź napięcie i wygląd folii

Folia nie powinna nadmiernie ściskać pudełka ani wyginać jego ścianek. Mocno napięty plastik, zaokrąglone rogi kartonu lub wklęsłe boki mogą oznaczać użycie zbyt wysokiej temperatury podczas ponownego pakowania.

Oryginalna, wieloletnia folia może mieć:

  • delikatne zarysowania,
  • niewielkie zmętnienie,
  • miejscowe poluzowanie,
  • drobne otarcia,
  • małe rozdarcia przy narożnikach.

Alarmująco wygląda natomiast idealnie świeża folia na mocno zużytym pudełku. Jeżeli karton ma wgniecenia, wyblakłe krawędzie i zabrudzenia, a plastik nie nosi żadnych śladów przechowywania, trzeba dokładniej sprawdzić pochodzenie egzemplarza.

Krok 6. Oceń plomby, paski otwierające i naklejki

Niektóre wydania posiadały dodatkowe paski z logo producenta, hologramy, naklejki zabezpieczające albo papierowe plomby. Sprawdź:

  • jakość i ostrość nadruku,
  • powtarzalność logo,
  • położenie paska względem pudełka,
  • sposób zakończenia plomby,
  • ślady odklejania,
  • pozostałości kleju,
  • nacięcia i przerwania nadruku.

Pasek nie powinien wyglądać jak element wydrukowany domową drukarką lub naklejony na przypadkową folię. Jednocześnie sama obecność logo nie potwierdza autentyczności, ponieważ nadruki i naklejki mogą być podrabiane.

Krok 7. Sprawdź pudełko znajdujące się pod folią

Nawet przekonujący zgrzew nie pomoże, jeżeli opakowanie nosi ślady wcześniejszego otwierania. CGC wskazuje między innymi na przerwania koloru w miejscach zginania kartonowych klap. Powstają one, gdy pudełko było otwierane i nacisk uszkodził nadruk na zgięciu.

Zwróć uwagę na:

  • białe linie na zgięciach klap,
  • wybrzuszenie górnej lub dolnej części pudełka,
  • ślady podważania,
  • rozdarte włókna kartonu,
  • zagniecenia odpowiadające wielokrotnemu otwieraniu,
  • kurz, włosy lub zabrudzenia uwięzione pod folią,
  • resztki wcześniejszych naklejek pod nowym opakowaniem.

Zużycie pudełka musi być logiczne w stosunku do stanu folii. Wyraźnie otwierane klapy pod pozornie nienaruszonym plastikiem są jednym z mocniejszych sygnałów resealu.

Krok 8. Poproś sprzedawcę o komplet zdjęć

Nie kupuj drogiej gry na podstawie jednego zdjęcia wykonanego z przodu. Poproś o fotografie:

  • całego przodu i tyłu,
  • każdego boku,
  • górnej i dolnej krawędzi,
  • wszystkich narożników,
  • linii zgrzewu w dużym zbliżeniu,
  • plomb i naklejek,
  • kodu produktu oraz kodu kreskowego,
  • kartonowych klap widocznych pod folią.

Dobrym uzupełnieniem jest krótki film pokazujący opakowanie pod różnymi kątami. Unikanie zdjęć zgrzewu albo zasłanianie go naklejką cenową powinno zwiększyć ostrożność.

Najważniejszy wniosek przed zakupem

Oryginalności folii nie potwierdza jeden zgrzew, naklejka ani logo producenta. Najpewniejszą metodą jest sprawdzenie dokładnego wariantu gry, porównanie go z udokumentowanymi egzemplarzami oraz ocena zarówno plastiku, jak i kartonu znajdującego się pod nim. Gdy cena jest wysoka, koszt profesjonalnego uwierzytelnienia może być mniejszy niż strata wynikająca z zakupu dobrze wykonanego resealu.